Wytyczał i osobiście znakował w Tatrach pierwsze szlaki turystyczne.
W 1918-20 w związku ze sporami o granicę był aktywny w Komitecie Narodowym Obrony Spisza, Orawy, Czadeckiego i Podhala, a w 1919 zorganizował Konfederację Chochołowską, której przywódcą się ogłosił. Konfederacja zakończyła swoją działalność bez żadnych sukcesów, a epizod ten przyczynił się do załamania nerwowego Eljasza-Radzikowskiego i do jego wycofania się z wszelkiej aktywności związanej z Tatrami. Ostatnie lata życia spędził w Krakowie, gdzie był znany z ekscentrycznych i niekonwencjonalnych zachowań. Cierpiał na mizantropię, zmarł w osamotnieniu i nędzy.
Wybrane publikacje Pogląd na Tatry (1891, 1896, 1900); Tatry Bielskie (1893, 1894); Polscy Górale tatrzańscy, czyli Podhale i Tatry na początku wieku XIX („Lud” 1897); Styl zakopiański („Lud” 1900, samodzielne wydanie 1901); Zakopane przed stu laty (1901-1902); Góry srebrne w Tatrzech otwarte R.P. 1502 (Pamiętnik T. T. 1902); Powstanie chochołowskie w roku 1846 (1904); Skarby zaklęte w Tatrach
Bibliografia