Tatry poznawał od wczesnego dzieciństwa, najpierw w towarzystwie ojca, później czasem z tatrzańskimi przewodnikami, a w większości samodzielnie. Pomagał ojcu opracowywać nowe wydania jego przewodnika tatrzańskiego (Ilustrowany przewodnik do Tatr, Pienin i Szczawnic) i umieszczał w nim od 1891 r. własny rozdział z geograficznym, historycznym i przyrodniczym opisem Tatr i Podtatrza, który był też w coraz obszerniejszej postaci wydawany osobno pt. Pogląd na Tatry (p. niżej). Był bardzo czynny w Zakopanem, biorąc udział w większości poczynań dziejących się tu na przełomie XIX i XX w. Prowadził badania terenowe i archiwalne dotyczące Tatr (w tym dawnego górnictwa w tych górach), Podtatrza i samego Zakopanego oraz studia nad piśmiennictwem tatrzańskim. Był również autorem kilku nowel opartych na folklorze góralskim oraz szeregu opowiadań dla młodzieży, związanych głównie z Tatrami. Współpracował m.in. z „Przeglądem Zakopiańskim”, „Ludem”, „Pamiętnikiem Towarzystwa Tatrzańskiego”, „Tygodnikiem Ilustrowanym”, czasopismami „Nasz Kraj” i „Krzesanica”, a także spiskim „Zipser Bote”.

Przez 18 lat (1887-1905) pracował społecznie w zarządzie Towarzystwa Tatrzańskiego.