Oznaczało to, że po jego śmierci linia sukcesji nie pozostanie pusta (a stało by się tak, bo dotychczas mogli się w niej znajdować wyłącznie dynastyczni descendenci władcy – których książę Albert wówczas nie posiadał), a znajdą się w niej także jego dwie córki i ich dzieci. Jeżeli linia Grimaldich wygaśnie, to decyzją Zgromadzenia Narodowego tron może zostać przekazany osobie spokrewnionej w dalszym stopniu z panującą rodziną.
Jednym z głównych celów Rainiera po objęciu tronu było zmniejszenie zależności księstwa od hazardu. Według retrospektywnego podsumowania „Los Angeles Times” w 1949 około 90% dochodów Monako pochodziło z kasyn, natomiast pod koniec jego panowania udział ten wynosił około 4%. W tym czasie rozwijano przede wszystkim turystykę, usługi finansowe, handel, nieruchomości i lekką produkcję. Rozbudowie gospodarki towarzyszyły inwestycje urbanistyczne i odzyskiwanie terenów z morza; w ciągu jego panowania powierzchnia księstwa zwiększyła się o około jedną piątą.