II grupa – Aerozole jałowe Są to aerozole zawierające antybiotyki, stosowane na uszkodzoną skórę, na pole operacyjne. Otrzymuje się je poprzez stosowanie wyjałowionych poszczególnych składników, pojemników, zaworów i aparatur do napełniania. Do wyjaławiania stosuje się metody termiczne, radiacyjne, sączenie wyjaławiające lub chemiczne poprzez dodanie tlenku etylenu. Sterylizacja gazów zachodzi przez filtrację wielopiętrową. Stosuje się jałowy zestaw filtrów o zmniejszających się średnicach porów: filtry o średnicy 0,074 mm – oddzielenie dużych cząstek, następnie kolejne filtry o porach: 20; 15; 10; 5; 2; 0,25 mikrona.
Zalety aerozoli leczniczych Stanowią wygodną dla chorego postać leku. Stosowane są na błony śluzowe, co umożliwia szybkie wchłanianie substancji leczniczej. Pozwalają na precyzyjne, a jednocześnie szybkie i łatwe, dawkowanie substancji leczniczej (aplikatory). Opakowanie ciśnieniowe jest ochroną dla substancji leczniczej przed wpływem czynników zewnętrznych (hydroliza, utlenianie). Uniemożliwiają wtórne zakażenie mikrobiologiczne.
Wady aerozoli leczniczych Dokładne dawkowanie substancji leczniczej wymaga doświadczenia przy stosowaniu (synchronizacja z wdechem). Sprawiają trudności z dokładnym dawkowaniem u dzieci. Jest to skomplikowana pod względem technicznym postać leku. Niektóre gazy wytłaczające (freony) mają szkodliwy wpływ na środowisko.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Postacie leków