Podział Aerozole inhalacyjne (wziewne) – stosowane w pojemnikach pod ciśnieniem lub w postaci inhalatorów proszkowych. Jeżeli są w postaci płynnej można stosować nebulizatory. Pojedyncza dawka może być zamknięta w kapsułce, blistrze lub odmierzana w komorze inhalatora. Aerozol pobierany jest wraz z powietrzem podczas wdechu. Aerozole zewnętrzne (natryskowe) – mają działanie ogólne lub miejscowe i są stosowane: na skórę, błonę śluzową jamy ustnej i innych jam ciała (są zaopatrzone w odpowiednie aplikatory). Te stosowane na otwarte rany i uszkodzoną skórę muszą być jałowe. Specjalny typ aerozoli do użytku zewnętrznego to aerozole donosowe i podjęzykowe.
Działanie w zależności od wielkości cząstek 5–20 µm – preparaty działają na górne drogi oddechowe 2–5 µm – cząstki docierają do oskrzeli 1–2 µm – adsorpcja substancji leczniczej w oskrzelikach 0,2 µm – adsorpcja w pęcherzykach płucnych poniżej 0,1 µm – w większości są wydychane, w małym stopniu adsorbowane
Czystość mikrobiologiczna I grupa – Aerozole bez wymaganej pełnej jałowości Preparaty dermatologiczne stosowane na nieuszkodzoną skórę. Mają wymóg podwyższonej czystości mikrobiologicznej – nieobecność szczepów chorobotwórczych.