2005 thumb|Fernando Alonso podczas Grand Prix Kanady (2005) W sezonie 2005 partnerem zespołowym Hiszpana został Włoch, Giancarlo Fisichella. W rozpoczynającym sezon Grand Prix Australii, Alonso stanął na najniższym stopniu podium. W następnych trzech wyścigach, czyli Malezji, Bahrajnie oraz San Marino, odniósł zwycięstwa. Nowy główny rywal zespołu, czyli McLaren odniósł zwycięstwa w Hiszpanii oraz Monako za sprawą ich kierowcy Kimiego Räikkönena. Podczas Grand Prix Europy, Raikkonen był bliski zwycięstwa, lecz nagła awaria zawieszenia zatrzymała go, oddając zwycięstwo w ręce Fernando Alonso. Następne w kalendarzu było Grand Prix Kanady, którego nie udało się Alonso ukończyć z powodu poślizgu i uderzenia w bandę. W Grand Prix USA nie wystartował z powodu kontrowersji wynikającej z wybuchu opon Michelin na zakręcie nr 13 z których korzystał zespół Renault. Do wyścigu wystartowali tylko Michael Schumacher, Rubens Barrichello, Tiago Monteiro, Narain Karthikeyan, Patrick Friesacher oraz Christijan Albers. Kolejnym Grand Prix było Grand Prix we Francji, gdzie Alonso odniósł kolejne zwycięstwo. W następnym wyścigu na Silverstone w Wielkiej Brytanii, dojechał drugi za Juanem Pablo Montoyą.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Fernando Alonso · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.