W poezji słoweńskiej podstawowym formatem jest pięciostopowy jamb, oparty na wzorach niemieckich i włoskich. Posłużył się nim na przykład największy słoweński poeta romantyczny France Prešeren, pisząc poemat Chrzest nad Sawicą, pełniący funkcję narodowego eposu Słoweńców. Utwór ten przełożył na język polski Marian Piechal.
Al jezero, ki na njega pokrajni stojiš, ni, Črtomír! podoba tvoja? - To noč je jenjal vojske šum vunajni, potihnil ti vihar ni v prsih boja; le hujši se je zbudil črv nekdajni, ak prav uči me v revah skušnja moja, bolj grize, bolj po novi krvi vpije, požrešniši obupa so harpíje. (France Prešeren, Krst pri Savici)
W wersyfikacji czeskiej bardziej naturalny jest trochej:
Lešetínský kovář chlapík jak se sluší: Ocel rukou láme, pěstí kámen kruší, hračkou zvedne statný strom, jeho perlík jako hrom v kovadlinu buší.
Když mu v rukou dílo jiskří, kouří, syčí a mrak sazí tváře na černo mu líčí, vlaje temný vous a vlas: v rudé záři jako ďas do stropu se týčí. (Svatopluk Čech Lešetínský kovář)
Poeci czescy preferują jednak jamb: