amunicji oraz użyciu granatów ręcznych, atak został odparty bez strat własnych.

Mimo dużej aktywności komunistów, wybory wygrali monarchiści, a sytuacja zaczęła się normalizować. W czerwcu i lipcu znaczna część ochotników i policjantów oenzetowskich wyjechała z Kambodży, a z nimi część kontyngentów narodowych. Częściowo tyczyło się to również PKW, w którym nastąpiła rotacja, w tym 154 żołnierzy zasadniczej służby wojskowej, zastąpionych przez tylko 75 osób. Była to liczba wystarczająca, gdyż rozpoczęła się ewakuacja polskich oddziałów – w sierpniu do Phnom Penh wycofała się 6 kompania, we wrześniu 4 i ZPI, w październiku 3 i 5, a w listopadzie Kambodżę opuściły 1 i 3 oraz CSZ. W terenie, do 1994 r., pozostali jedynie polscy obserwatorzy wojskowi oraz oficerowie odpowiedzialni za likwidację magazynów.

W trakcie misji UNTAC zginęło 5 polskich żołnierzy.

Tradycje Polskiego Kontyngentu Wojskowego w UNTAC kontynuował Ośrodek Szkolenia na potrzeby Sił Pokojowych, od 2004 Centrum Szkolenia na Potrzeby Sił PokojowychDECYZJA Nr 237/MON MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 4 września 2002 r.