16.; pewne wzmianki zachowały się jedynie w zapiskach senatora Carlo Strozziego, który miał okazję przeglądać wymienione wyżej dokumenty, zanim bezpowrotnie zaginęłyLightbown, 1980, s. 20..
Wydanie przez Calimalę zezwolenia według tradycji tłumaczy się tym, że Cossa zapisał w swoim testamencie dla baptysterium relikwię uważaną za prawy palec wskazujący Jana Chrzciciela oraz kwotę 200 florenów na sporządzenie dla niej relikwiarzaCaplow, 1977, s. 101–102; Strocchia, 1992, s. 138.. Tym właśnie palcem Jan Chrzciciel miał wskazać na Jezusa i wypowiedzieć słowa „Oto Baranek Boży...” (J 1,29 BT). Długa i burzliwa historia relikwii sprawiła, iż obrosła ona legendą: patriarcha Konstantynopola Filoteusz Kokkinos podarował ją w 1363 papieżowi Urbanowi V, ten przekazał ją swojemu następcy, Grzegorzowi XI, na tej samej zasadzie przeszła na Urbana VI, który później utracił ją podczas oblężenia Nocera Inferiore. Po raz kolejny trafiła w ręce biskupa Rzymu, gdy została nabyta za 800 florenów przez Jana XXIII. Przez pewien czas papież nosił ją przy sobie, po czym nakazał ukryć w klasztorze Santa Maria degli Angeli we FlorencjiLightbown, 1980, s.