Z uwagi na brak zainteresowania rumuńskiego rządu, sportowcy udający się na paryskie igrzyska sami przy pomocy klubów opłacili swój wyjazd – czterodniowa podróż odbywała się najpierw pociągiem trzeciej klasy, zaś ostatni etap zawodnicy przebyli stojąc w zatłoczonym pociągu z emigrantami.

Zawody zostały zorganizowane przez Fédération Française de Rugby i rozegrane systemem kołowym w trzy kolejne niedziele – 4, 11 i 18 maja 1924 roku – na Stade olympique de Colombes, głównej arenie tych igrzysk. Na wszystkich trzech meczach turnieju zjawiło się łącznie 41 268 widzów, a przychody ze sprzedanych biletów wyniosły 367 264 frankówLES JEUX..., s. 537. Zgodnie z zasadami gry podczas tych zawodów przyłożenie oraz karny warte były trzy punkty, podwyższenie dwa, zaś inne kopy na bramkę cztery. Zarówno Francuzi, jak i Amerykanie łatwo pokonali najsłabszych w stawce Rumunów, czyniąc ostatni mecz zawodów rewanżem za medalowy pojedynek z 1920 roku. Atmosfera przed nim była napięta – amerykańskim zawodnikom utrudniano treningi, odwoływano zaplanowane sparingi, zostali także okradzeni.