Postulowano przynależność Vatulicolia do Panarthropoda, natomiast Briggs z zespołem dokonali analizy kladystycznej, w której na podstawie między innymi ilości segmentów, obecności specyficznych narządów gębowych i terminalnie położonego odbytu wskazywano na ryjkogłowy jako najbliższych krewnych Vetulicolia.
Ekologia Vetulicolia należały do morskiego nektonu. Ich budowa sugeruje, że były zdolne do aktywnego pływania dzięki ruchowi tylnej, bocznie spłaszczonej części ciała w płaszczyźnie poziomej. Zapewne różni przedstawiciele grupy odżywiali się w różny sposób, na co wskazuje różnorodność narządów gębowych opisywanych u tych zwierząt (usztywnione "dzioby", dyski oralne o złożonej budowie), aczkolwiek były to zwierzęta filtrujące. Woda wpływała do przestronnej gardzieli przez otwór gębowy, a następnie była w sposób czynny wypychana przez lateralnie położone otwory skrzelowe, zaopatrzone w specjalne wieczka kontrolujące ilość przepływającej wody. Zawieszony w wodzie pokarm był w ten sposób odfiltrowywany w gardzieli, a następnie transportowany do jelita, które przebiegało przez całą długość tylnej części ciała, niekiedy zwinięte helikalnie (np. u Vetulicola).
Przypisy
Linki zewnętrzne . [dostęp 5 sierpnia 2011] . [dostęp 5 sierpnia 2011] Photos and drawings of fossils of various Vetulicolians. [dostęp 5 sierpnia 2011]