W 1721 r. powołano specjalną komisję do zbadania sprawy Kompanii. Dochodzenie wykazało korupcję licznych członków gabinetu – kanclerza skarbu Johna Aislabie’ego, poczmistrza generalnego Jamesa Craggsa Starszego, ministra południowego departamentu Jamesa Craggsa Młodszego, a także kierowników gabinetu – lordów Stanhope’a i Sunderlanda. Craggsowie zmarli w odstępie miesiąca na początku 1721 r. Aislabie został oskarżony i skazany. Stanhope’a i Sunderlanda utratowała osobista interwencja Walpole’a.
Śmierć Stanhope’a w 1721 r. i rychła rezygnacja Sunderlanda uczyniły Walpole’a najważniejszą figurą w rządzie. W kwietniu 1721 r. został mianowany pierwszym lordem skarbu, kanclerzem skarbu i przewodniczącym Izby Gmin, de facto pierwszym premierem Wielkiej Brytanii. Walpole musiał podzielić się jednak władzą z Townshendem, który jako minister północnego departamentu kierował polityką zagraniczną państwa.
Współrządy z Townshendem thumb|10 Downing Street thumb|Walpole’s reign – satyra polityczna thumb|Walpole’s reign – satyra polityczna