van Hoonacker) za dodatki redakcyjne, być może z okresu powygnaniowego.
Tekst księgi został przekazany w dobrym stanie, zaledwie kilka lekcji w tekście masoreckim zawiera niejasności (2,1–2; 3–18).
Treść Na treść księgi Sofoniasza składają się krótkie mowy, wygłaszane przy różnych okazjach, choć można je także potraktować jako jedną dużą mowę, o zmieniającym się temacie. Wspólnym motywem jest nawoływanie do pokuty i groźba przed „dniem gniewu” Bożego.
Na księgę, poza tytułem (1,1), składają się cztery części: Sąd Boży nad Judą i nad światem (1,2–2,3) Sąd Boży nad narodami pogańskimi (2,4–15) Groźby przeciwko Jerozolimie (3,1–8) Obietnice zbawienia (3,9–18) oraz epilog: obietnica zgromadzenia wygnanych (3,18–20).
W pierwszej części Sofoniasz opisuje „dzień gniewu” nad mieszkańcami państwa judzkiego, którzy popełniają szereg grzechów. Kilkukrotnie prorok wymienia bałwochwalstwo, czyli oddawanie czci Baalowi, asyryjskim „wojskom niebieskim” oraz Milkomowi, amonickiemu bóstwu utożsamianemu niekiedy z Molochem. Następnie prorok piętnuje obce zwyczaje, nawet w dziedzinie ubioru.