Namalował ok. 300 obrazów, z których wiele wystawionych jest w Muzeum Čiurlionisa w Kownie. Ulegał wpływom Arnolda Böcklina, Aubreya Beardsleya i swego nauczyciela Ferdynanda Ruszczyca. W abstrakcyjnych układach kompozycji starał się zawrzeć impresje muzyczne. Trzyczęściowe prace malowane temperą układał w cykle niejednokrotnie wzorowane na cyklach muzycznych. Są wśród nich m.in.: cykle sonat: Sonata Węża, Sonata morza, Sonata piramid, Sonata słońca, Sonata wiosenna, Sonata letnia, Sonata jesienna dyptyk Preludia i fuga Symfonia żałobna
Związki z Polską Językiem rodzinnym Čiurlionisa był polski, nie mówił on po litewsku. Wychował się w kulcie literatury polskiej. Czytał Mickiewicza, ale zachwycał się zwłaszcza Słowackim, którego poezja miała duży wpływ na jego własne próby literackie. Za Litwina uznał się dopiero w 30. roku życia. Čiurlionis korespondował po polsku, tymczasem do lat 70. XX wieku na Litwie dostępny był wyłącznie litewski przekład jego listówhttps://podkowianskimagazyn.pl/nr45/ciurlonis.htm Anna Baranowa Spotkania z Čiurlionisem.. Twórczość Čiurlionisa była w dużym stopniu związana ze środowiskiem warszawskim, w którym spędził wiele lat życia. Jego mistrzami byli Ferdynand Ruszczyc i Kazimierz Stabrowski.