część z nich ukazała się wcześniej w niewielkich książeczkach, cześć zatrzymała cenzura. W czasie wojny powstały pierwsze z jego poetyckich opowieści První testament (1940, Pierwszy testament), Terezka Planetová (1943), Cesta mraku (1945, Droga chmury), swego rodzaju tragiczne parabole traktujące o losie współczesnego człowieka. Jednym z tomów, którymi poeta powitał wyzwolenie była Panychida (1945, Panichida). Jest to swego rodzaju filozoficzna dysputa z Bogiem, wyrazem niemożności pojęcia boskiej obojętności wobec okrucieństw wojny W latach pięćdziesiątych nie miał szans na wydawanie swej ciemnej, trudnej i pesymistycznej w wymowie liryki. Dopiero w 1963 ukazał się tom Mozartiana. Kolejne zbiory to Bez názvu (1963, Bez tytułu) i Na postupu (1964, W toku), pierwszy zawiera wiersze z lat 1939–1948, drugi z lat 1943-1948. Dalsze tomy wierszy lirycznych to Trialog (1964), Bolest (1965, Cierpienie), Na sotnách (1967, Na łożu śmierci) i Asklépiovi kohouta (1970, Asklepiosowi koguta). Za największe dokonanie twórcy bywa uznawany tworzony przez wiele lat poemat Noc s Hamletem (1964, Noc z Hamletem). W 1973 ukazał się poemat-fragment Noc s Ofelii (Noc z Ofelia).