Wzajemna rozpuszczalność często ulega zmianom wraz ze zmianami temperatury. W czasie chłodzenia roztworów, otrzymanych w wysokiej temperaturze, może być osiągany stan nasycenia (granica termodynamicznej trwałości fazy). W czasie dalszego chłodzenia składnik rozpuszczony może: wydzielać się z roztworu, tworząc drobne kryształy nowej fazy, wewnątrz ziaren rozpuszczalnika lub na ich powierzchni (zarodkowanie, utwardzanie dyspersyjne, przemiana fazowa dyfuzyjna) pozostawać w sieci krystalicznej rozpuszczalnika, powodując jej znaczne zdefektowanie (przesycone roztwory stałe).
W sieciach roztworów stałych I rzędu mogą powstawać różne rodzaje faz międzymetalicznych („związków międzymetalicznych”) – ziarna lub fragmenty ziarna (domeny) o takim rozmieszczeniu składników roztworu, które umożliwia osiągnięcie niższej energii swobodnej. Produktami przemian porządek–nieporządek mogą być różne rodzaje faz międzymetalicznych, oznaczanych literami alfabetu greckiego, np. : nadstruktury (domeny lokalnego uporządkowania składników) fazy Lavesa (jony uporządkowane zgodnie z zasadą największego upakowania kul o różnych wymiarach) fazy Hume’a Rothery’ego (fazy β, γ i ε, o określonym „stężeniu elektronowym”, czyli stosunku liczby elektronów do liczby atomów równym odpowiednio: 21/14, 21/13 i 21/12)