9 maja w stanie kompletnego wycieńczenia odzyskał wolność w Nowym Mieście w Sudetach.
Praca po II wojnie światowej Po odzyskaniu nieco sił wrócił do kraju, gdzie najpierw przebywał jeszcze jakiś czas pod opieką lekarską w szpitalu w Legnicy.
Po wyjściu ze szpitala w lipcu 1945 rozpoczął pracę w Wydziale Opieki Społecznej Urzędu Pełnomocnika Rządu na Dolny Śląsk (późniejszy Urząd Wojewódzki) jako kierownik Działu Opieki Społecznej.
Od 24 listopada 1945 został mianowany pełnomocnikiem PCK na Okręg Dolnośląski z siedzibą we Wrocławiu. Zamieszkał tam razem z rodziną (oprócz najstarszego syna – żołnierza AK i uczestnika powstania warszawskiego, który po kapitulacji powstania wywieziony został do obozu w Sandbostel, a następnie do Hamburga, gdzie zginął podczas bombardowania 22 marca 1945).
W PCK oddał się intensywnej pracy społecznej i charytatywnej, m.in. zorganizował w Karpaczu sanatorium leczniczo-wypoczynkowe dla ofiar obozów hitlerowskich, zainicjował akcję dożywiania młodzieży szkolnej, zorganizował dziesiątki Kół Młodzieży PCK, rozszerzył akcję opieki nad repatriantami, organizował kolonie dla dzieci Warszawy i powiatu sandomierskiego, opracował plan organizacji gminnych stacji sanitarnych.