do 31 stycznia 1941
Stanisław Zdanowski, mając ze sobą zaświadczenie władz niemieckich (z okresu pierwszego wejścia Niemców do Siedlec), że jest pracownikiem Zarządu Miejskiego w Siedlcach – wówczas podległego władzom niemieckim – rozpoczął starania u władz sowieckich o zezwolenie na powrót do rodziny i rodzinnego miasta, ale te starania nie odnosiły żadnego skutku.
Pracując w sowchozie, uzyskał kiedyś kilka dni urlopu i wtedy potajemnie wyjechał do Moskwy, aby w ambasadzie niemieckiej (na podstawie posiadanego zaświadczenia) uzyskać paszport niemiecki. Udało mu się to załatwić i wrócił do sowchozu jako obywatel Generalnego Gubernatorstwa, podejmując dalsze starania o wizę sowiecką na wyjazd.
Powrót do Siedlec Wrócił do Siedlec 1 lutego 1941. Po powrocie był przesłuchiwany przez Gestapo. 1 marca 1941 powołany został z powrotem na swoje dawne stanowisko, a od 11 lipca 1942 do 31 marca 1943 pełnił obowiązki burmistrza m. Siedlec.
Włączył się też od razu do pracy w Związku Walki Zbrojnej – pseudonim „Szpak”. W swoim gabinecie prowadził rozdział prasy podziemnej. Współpracował bezpośrednio z dr. Zygmuntem Niepokojem ps. „Norwid”, dyrektorem Szpitala Miejskiego dr. Mieczysławem Piotrowskim, inż. Franciszkiem Smacznym ps. „Zawir”, nauczycielem Janem Gunią ps. „Siwy”, Bronisławem Misińskim ps.