Jednocześnie przez szereg lat był wybierany – decyzją Kuratorium Okręgu Szkolnego Lubelskiego – członkiem Rady Szkolnej Miejskiej i Powiatowej w Siedlcach.

W okresie od 1 marca 1929 do końca lutego 1931 pełnił funkcję ławnika Magistratu miasta Siedlec, a od dnia 1 marca 1931 do 30 września 1939 był wiceprezydentem Siedlec.

W okresie swej pracy w Magistracie przyczynił się w znacznym stopnia do pobudowania w Siedlcach pięciu budynków szkół powszechnych, do zorganizowania Ośrodka dożywiania dzieci robotniczych, był inicjatorem i organizatorem Osiedla Robotniczego, na którym pobudowano 17 domów bliźniaczych mieszkalnych i Dom Ludowy dla robotników. Z jego inicjatywy wybudowano w Siedlcach wodociągi miejskie i rozbudowano sieć kanalizacyjną.

Niezależnie od pracy zawodowej pracował również społecznie w: Związku Inwalidów Wojennych, Federacji Polskich Związków Obrońców Ojczyzny, Związku Legionistów, Towarzystwie Przyjaciół Osiedla Robotniczego i innych. Za pracę społeczną w Federacji Polskich Związków Obrońców Ojczyzny otrzymał Złoty Krzyż Zasługi – nadany 22 kwietnia 1938 r. przez prezydenta Rzeczypospolitej I. Mościckiego (pismo podpisane przez prezesa Rady Ministrów – Sławoja Składkowskiego).