27 maja/8 czerwca 1899 r. podczas jednej z demonstracji robotnik Jan Tuszyński zranił nożem majstra Władysława Grańskiego, podobne napady miały miejsce wielokrotnie w osadzie fabrycznej, między innymi następnego dnia Stanisław Czacharowski zaatakował nożem majstra Sztadera z przędzalni lnu. 31 maja/12 czerwca obydwaj zamachowcy wraz z grupą innych robotników liczącą łącznie 16 osób zostali aresztowani przez policję i osadzeni w X Pawilonie Cytadeli Warszawskiej. W następnych dniach dokonano kolejnych aresztowań, aresztantów zaś jako prowodyrów zajść postawiono przed sądem. Wyrok wydano w listopadzie 1899 r. Decyzją Ministerstwa Spraw Wewnętrznych trzech głównych oskarżonych: Jan Kruk, Jan Tuszyński oraz Józef Białkowski zostali skazani na wyroki po 3 lata zesłania każdy, pozostali oskarżeni w procesie o wywołanie i udział w zajściach żyrardowskich zostali skazani na kary odesłania do miejsca stałego zamieszkania, co na ogół wiązało się z usunięciem z Żyrardowa oraz na rok dozoru. Szereg strajków uwieńczonych zajściami majowymi w osadzie fabrycznej w 1899 r. przyczynił się do konsolidacji ruchu robotniczego skupionego wokół PPS oraz do powstania i rozwinięcia działalności żyrardowskiej komórki PPS-u.
Bibliografia K. Zwoliński, Zakłady żyrardowskie w latach 1885-1915, Książka i Wiedza, Warszawa 1979, str.268-271
Kategoria:Historia Żyrardowa Kategoria:1899 w Europie