Artur Hutnikiewicz: Dziennik Lechonia. W: Portrety i szkice literackie. Warszawa-Toruń, PWN, 1976, brak numeru ISBN, s. 166..
W latach 1926–1929 był redaktorem pisma satyrycznego „Cyrulik Warszawski”. W 1927 wziął udział w sprowadzeniu prochów Juliusza Słowackiego do Polski i pogrzebie na Wawelu. Słowacki był najbliższym mu poetą, a wartę przy trumnie Lechoń sprawował z poruszającą powagąJarosław Iwaszkiewicz: Aleja przyjaciół. Warszawa, Czytelnik, 1984, rozdział : Lechoń.
W latach 1930–1939 był attaché kulturalnym ambasady polskiej w Paryżu. Zasługą wielu jego starań była w 1935 premiera baletu Harnasie Karola Szymanowskiego w Operze ParyskiejJarosław Iwaszkiewicz: „Harnasie” Karola Szymanowskiego. Kraków, PWM, 1979; Małgorzata Komorowska: Szymanowski w teatrze. Warszawa, Instytut Sztuki PAN, 1992, rozdział: Zakopiańska historia, czyli „Harnasie”. Prawie udało mu się też doprowadzić w 1939 do premiery sztuki Iwaszkiewicza Lato w Nohant w Comédie-Française (wszystkie ustalenia przekreślił wybuch wojny)Iwaszkiewicz, op. cit., s. 50. Podczas pobytu w Paryżu łączyła go przyjaźń z malarzem Józefem Rajnfeldem, jednak po wybuchu wojny nie pomógł błagającemu o wsparcie przyjacielowi, który wkrótce, poszukiwany jako Żyd przez Gestapo odebrał sobie życieJan Lechoń: Dziennik. Warszawa, PIW, 1992, tom I, s.