Gdy rząd japoński zaczął zastanawiać nad problemem zanieczyszczenia środowiska, Tomoyuki Tanaka, będący producentem pawilonu Mitsubishi, dał zielone światło na produkcję filmu z pomysłem Banno.
Banno zamierzał zawrzeć przekaz proekologiczny: „W oryginalnym Godzilli było przesłanie. Chciałem, by walczył nie z czymś pokroju wielkiego homara, a z najbardziej notoryczną rzeczą w obecnym społeczeństwie”. Banno planować ów przekaz do dorosłych: „Godzilla był bardziej kierowany do dzieci z takimi rzeczami jak Minya i taniec Godzilli, a widownia malała.”
Scenariusz Yoshimitsu Banno został wyznaczony na reżysera. Tanaka dał mu do dyspozycji Takeshiego Kimurę, jednego etatowych scenarzystów filmów tokusatsu. Banno nie przypadł do gustu napisany przez niego scenariusz określając go „w zasadzie szmelcem” i przepisał całość, mówiąc wprost Kimurze, że ten się nie stara. Na początku nie układała się obu współpraca, z czasem wspólnie kooperowali. Większość pomysłów na film pochodziła o Banno, szczególnie kwestii związanych z ekologią. Zawarty w scenariuszu klub go-go w filmie był oparty na gejowskim barze w Chicago, który odwiedził jeden z członków ekipy.