Na początku lat 30. sytuacja w Bułgarii stabilizowała się, na krótko wróciła sprawnie funkcjonująca demokracja parlamentarna. Rósł także autorytet Borysa III. Dzięki podjętym działaniom na arenie międzynarodowej Bułgaria uzyskała faktyczne zwolnienie z reparacji wojennych w 1932. W tym samym roku podpisana została bułgarsko-niemiecka umowa handlowa, co zapoczątkowało ożywienie kontaktów obydwu państw i oddalania się Bułgarii od krajów zachodnich.
1934–1940 W 1934 władzę w Bułgarii, drogą zamachu stanu, przejęła niechętna Borysowi III grupa Zweno. Na czele rządu stanął Kimon Georgiew. Car zaakceptował taki bieg wypadków, z czasem jednak uznał się za zagrożonego przez Zweno, w którym obecni byli zwolennicy republiki. Osiem miesięcy później car Borys III, zdobywszy poparcie Związku Wojskowego, zwłaszcza kierującego nim gen. Penczo Złatewa, który w rządzie Zwena był ministrem wojny, przeprowadził kolejny przewrót i przejął pełnię władzy dla siebie. Bezpośrednio po zamachu stanu Borys III mianował premierem gen. Złatewa, po trzech miesiącach zdymisjonował jednak cały gabinet i doprowadził do powstania całkowicie lojalnego mu rządu Andreja Toszewa. Równocześnie król usunął ze Związku Wojskowego i z armii wszystkich wojskowych, którzy nie sprzyjali rządzącej dynastii.