W starciach zginęło 200 Libijczyków oraz 200 żołnierzy ugandyjskich.
Siły Tanzanii i UNLA napotkały jeszcze opór po bitwie pod Lukuya, posuwając się powoli na zachód w kierunku stolicy Ugandy, Kampali. Lotnisko w Entebbe zostało zdobyte w szeregu starć, sama Kampala upadła 10 kwietnia 1979. W czasie zajmowania miasta niewielkie siły ugandyjskie i libijskie stawiły opór, jednak największym problemem dla wojsk Tanzanii był brak własnych map miasta.
Idi Amin uciekł najpierw do Libii, a następnie do Arabii Saudyjskiej. Siły libijskie wycofały się do miasta Jinja, a następnie zostały ewakuowane przez Kenię i Etiopię. Armia Tanzanii pozostała w Ugandzie dla utrzymania pokoju, podczas gdy UNLF (polityczne skrzydło z UNLA) zorganizowało wybory, mające na celu powrót kraju do cywilnych rządów.
Następstwa Po ucieczce Amina nastał czas intensywnej konkurencji i walki o władzę wśród różnych grup politycznych i etnicznych. Lule Yusuf został prezydentem z inicjatywy Tanzanii. W czerwcu 1979, w wyniku sporu o zakres uprawnień prezydenckich, Krajowa Komisja Konsultacyjna (NCC), która była najwyższym organem zarządzającym w UNLF doprowadziła do upadku Lule i zastąpienia go przez Godfrey Binaisa.