doprowadzono do pijalni wód źródło słonogorzkie, zawierające sole magnezu przydatne w leczeniu otyłości. Wielki kryzys w Polsce (1929-1933) w niewielkim stopniu ograniczył frekwencję i działalność inwestycyjną. Liczba kuracjuszy wzrosła z 3 tys. w 1925 roku do 5,7 tys. w latach 30. XX w., a liczba zabiegów do 190 tys. w 1936 roku.
Władze miasta nie szczędziły środków na rozbudowę i upiększanie uzdrowiska. W 1920 powstała muszla koncertowa w parku zdrojowym, w 1925 – zakład kąpieli borowinowych, w 1929 – zakład przyrodoleczniczy z wziewalnią, w 1934 – nowy most i molo nad stawem parkowym z punktem wypożyczania łodzi. Zakładano deptaki i kwietniki, a w otoczeniu parku rozbudowano pensjonaty, dzięki czemu w zachodniej części miasta powstała dzielnica zdrojowa z bogatymi willami. W 1929 zaczęto wydawać periodyk „Wiadomości Zdrojowe”, a w 1937 roku odsłonięto pomnik Zygmunta Wilkońskiego. W 1930 roku Ubezpieczalnia Krajowa uruchomiła w Inowrocławiu pierwsze sanatoriumdziś Medical SPA.