w zdaniu Marzy mi się wycieczka w góry agens mi wyrażony jest celownikiem, natomiast patiens wycieczka – mianownikiem). Języki nominatywno-absolutywne (aktywne) czynią rozróżnienie pomiędzy podmiotem aktywnym nominativus a podmiotem nieaktywnym absolutivus. W językach tych nominativus wyraża także agensa, a absolutivus – patiensa.
Warto podkreślić, że nieco podobną klasyfikację zaproponował prof. Tadeusz Milewski w latach 60. XX wieku. W jego klasyfikacji pominięto słabo wówczas poznane języki aktywne, a także w ogóle jeszcze nieznane języki trójdzielne. Milewski zaproponował podział języków na sześć grup, biorąc pod uwagę różne sposoby wyrażania czterech głównych stosunków syntaktycznych: podmiotu do orzeczenia, agensa do orzeczenia, patiensa do orzeczenia, członu określającego do członu określanego w grupach nominalnych. Kryteria te są ciekawe z typologicznego punktu widzenia, ponieważ w wielu językach świata nie ma różnicy między zdaniem a frazą nominalną.
stosunek / grupa 1 2 3 4 5 6 podmiotu do orzeczenia a a a a a a agensa do orzeczenia a b a b a b patiensa do orzeczenia b a b a b a członu określającego do określanego c c b b a a
Litery a, b, c określają różne wykładniki formalne stosunków składniowych.