Najnowsze zdjęcie pochodzi z pierwszych lat po drugiej wojnie światowej.
Jedyne badania archeologiczne na obszarze, gdzie stały kościół i klasztor benedyktynek mińskich, zostały przeprowadzone w 1978 roku przez Zianona Pazniaka i Walancina Sobala. Dokonano dokładnych pomiarów architektoniczno-archeologicznych w południowo-zachodniej podziemnej części kościoła. Prace wykopaliskowe zostały przerwane na skutek decyzji ówczesnych władz o przekazaniu placu pod budowę Generalnej Prokuratury Białoruskiej SRR. Na skutek budowy urzędu na początku lat osiemdziesiątych została zniszczona większa część podziemnych konstrukcji kościoła.
W oparciu o źródła ikonograficzne (rysunek z 1800 roku oraz zdjęcia), topograficzne (plany Mińska z lat powojennych) oraz wyniki badań archeologicznych z końca lat siedemdziesiątych architekt Ludmiła Iwanowa stworzyła makietę przedstawiającą zespół klasztorny z przełomu XVIII i XIX wieku.
Położenie Kościół mieścił się przy ulicy Zborowej. Ulokowany był na niewielkim górzystym placu w pobliżu starej Kalwarii, obok miejsca, gdzie w połowie XVII wieku znajdował się na wpół zniszczony zbór kalwiński (wybudowany pod koniec XVI wieku). Zgodnie z planem miasta z 1790 roku świątynia główną fasadą skierowana była na północny zachód.