Śledztwo nad zamachem na Kennedy’ego Jim Garrison rozpoczął dochodzenie w sprawie zabójstwa prezydenta Kennedy’ego na jesieni 1966 roku, po otrzymaniu wskazówki od Jacka Martina, że pewien człowiek, David Ferrie mógł brać udział w zamachu. W rezultacie dochodzenia, Garrison aresztował i doprowadził do procesu nowoorelańskiego biznesmena – Claya Shawa. Kluczowym świadkiem oskarżenia był Perry Russo, dwudziestopięcioletni agent ubezpieczeniowy z Baton Rouge, w stanie Luizjana. Podczas procesu, Russo zeznał, że brał udział w „zabójczej imprezie” w mieszkaniu Davida Ferrie, gdzie Shaw, Ferrie i Oswald dyskutowali o zabójstwie Kennedy’ego. Wersja Russo została zakwestionowana przez niektórych historyków i badaczy, takich jak Patricia Lambert, gdy okazało się, że część jego zeznań została spisana podczas hipnozy, czy pod wpływem pentotalu sodu (pot.”serum prawdy”). Wcześniejsza wersja zeznań Russo, zanim został poddany hipnozie i narkotyzacji, nic nie wspominała „zabójczej imprezie”, a do dwóch spotkań z Clayem Shawem miało dojść okazjonalnie, a nie na żadnej „imprezie”.
Jednak Jim Garrison w swojej książce On the Trail of the Assassins, twierdzi że Russo wspominał o imprezie u Davida Ferrie przed podaniem „serum”.
Ława przysięgłych nie znalazła wystarczających dowodów do skazania Shawa, został oczyszczony z zarzutów.