Po konflikcie dotyczącym budżetu biura, Garrison oskarżył lokalnych sędziów o gangsterstwo i konspirowanie przeciwko niemu. Ośmiu sędziów wniosło sprawę o zniesławienie; Garrison został uznany za winnego i skazany w styczniu 1963 roku (w 1965 roku, Sąd Najwyższy zakwestionował stanowy statut jako niekonstytucyjny). W tym samym czasie, Garrison oskarżył sędziego Bernarda Cocke’a o malwersacje. Po dwóch procesach wytoczonych przez Garrisona, Cocke został uniewinniony.
Garrison oskarżył również dziewięciu policjantów o brutalność, jednak dwa tygodnie później wycofał zarzuty. Podobnie na konferencji prasowej oskarżył policję stanową o przyjmowanie łapówek. Jednak z braku dowodów nie mógł ich postawić w stan oskarżenia.
W 1965 roku uzyskał reelekcję, otrzymując 60 procent głosów; jego kontrkandydatem był sędzia Malcolm O’Hara.