Figo zapoczątkował również politykę Péreza polegającą na sprowadzaniu do Realu jednego z najlepszych piłkarzy na świecie w każdym sezonie. Wkrótce gracze zostali popularnie nazwani W 2001 r. Zinédine Zidane został pozyskany z Juventusu za rekordową wówczas kwotę. Zidane został zastąpiony przez Ronaldo w 2002 roku, Davida Beckhama w 2003 r., Michaela Owena w 2004 r. i Robinho przez krótki czas w 2005 r. Początkowo polityka Péreza odniosła wielki sukces, ponieważ każdy nowy Galáctico miał skład zbudowany wokół siebie, a drużyna miała dobrą równowagę między atakiem a obroną. W pierwszych latach jego urzędowania Real Madryt zdobył dwa mistrzostwa Hiszpanii i rekordową dziewiątą Ligę Mistrzów.
Kilka lat po odejściu z Realu Fernando Hierro stwierdził, że Claude Makélélé był najważniejszym i najmniej docenianym pomocnikiem klubu, mówiąc: „Strata Makélélé była początkiem końca dla Los Galácticos.... Widać, że był to również początek nowego świtu dla Chelsea. Od sezonu 2003/04 do sezonu 2005/06, pod nieobecność menedżera Vicente del Bosque i Makélélé, Real Madryt nie zdobył żadnego trofeum.