Zasięg okrętu wynosił przeciętnie 7000 mil morskich przy prędkości 15 węzłów.
Modyfikacje Pomimo nie najlepszych wyników prób przechyłowych zdecydowano o zainstalowaniu na pokładzie głównym krążownika dwóch dodatkowych armat uniwersalnych kal. 127 mm. Wiązało się to z zastosowaniem dodatkowego balastu z 200 ton surówki hutniczej. Analiza przebiegu walk w Europie skłoniła dowództwo US Navy do kolejnego zwiększenia siły ognia artylerii przeciwlotniczej okrętu, zwłaszcza do jej dostosowania do zwalczania bombowców nurkujących. W 1941 roku USS „Wichita” otrzymała dwa pierwsze stanowiska poczwórnie sprzężonych działek automatycznych kal. 28 mm, na początku 1942 roku dwa kolejne oraz działka Oerlikon kal. 20 mm.
Z uwagi na nieskuteczność działek kal. 28 mm, zastępowano je sukcesywnie przez poczwórnie i podwójnie sprzężone działka Bofors kal. 40 mm. Pod koniec wojny uzbrojenie przeciwlotnicze USS „Wichita” składało się z 24 działek plot. kal. 40 mm i do 22 działek kal. 20 mm.
W 1943 roku, dla poprawy pola ostrzału artylerii przeciwlotniczej, usunięto opancerzone stanowisko dowodzenia oraz usytuowany nad nim dalocelownik oraz skrócono skrzydła mostka.