Otwocka.
W sierpniu 1944 wraz z synem wyjechała do wyzwolonego spod okupacji niemieckiej Lublina i została zatrudniona jako instruktor w Wydziale Personalnym KC PPR, gdzie podejmowała istotne decyzje kadrowe (przydzielała stanowiska partyjne i państwowe, nadawała także działaczom żydowskim polskobrzmiące nazwiska). W lutym 1945 przeniosła się do męża do Warszawy, gdzie zamieszkali przy ul. Szerokiej 4. Została wybrana delegatką powiatu grudziądzkiego na grudniowy I Zjazd PPR. W drugiej połowie lat 40. pracowała jako sekretarka męża w Ministerstwie Ziem OdzyskanychRobert Jaruga, Niech będzie pochwalony ksiądz i jego dzwony, Tygodnik “NIE” nr 1/2008. Mieszkali wówczas przy al. Wojska Polskiego 14.
W 1948 Władysław Gomułka i jego środowisko zaczęli być usuwani ze stanowisk. Od jesieni 1949 Gomułkowie byli inwigilowani. 21 kwietnia 1951, w obawie przed aresztowaniem, zawarli w Urzędzie Stanu Cywilnego w Warszawie związek małżeński. Świadek na ślubie był podstawionym agentem MBP. 2 sierpnia 1951 podczas pobytu na urlopie w Krynicy Zofia Gomułkowa została wraz mężem aresztowana przez funkcjonariuszy X Departamentu MBP na czele z płk. Józefem Światło, a ich mieszkanie zlikwidowano. Przetrzymywano ją w tajnym więzieniu MBP „Spacer” w Miedzeszynie.