Drugi okres (813–843) thumb|280px|Męczeństwo biskupa Eutymiusza z Sardes podczas prześladowań za rządów Michała II Leon V natychmiast po objęciu tronu zarządził drugi ikonoklazm, bardziej rygorystyczny od poprzedniego. Jego polityka była kontynuowana przez Michała II i Teofila. Wdowa po Teofilu – Teodora (regentka na rzecz nieletniego syna Michała III), proklamowała 11 marca 843 roku, podczas uroczystości w Hagia Sophia, powrót do ikonolatrii, pod warunkiem, iż zmarły władca nie zostanie potępiony. Odtąd, na pamiątkę zwycięstwa nad ikonoklazmem, pierwsza niedziela Wielkiego Postu jest czczona w Cerkwi prawosławnej jako święto Triumfu prawosławia.
Cesarze bizantyjscy usiłowali jako jedyny symbol adoracji narzucić monogram Chrystusa w postaci dwóch pierwszych liter jego imienia: greckich X i P (Chi i Rho). Była to religia jedynego Boga, w której postać Chrystusa zajmuje miejsce bliższe świętym. Ikonoklazm można więc też rozumieć jako próbę zjednoczenia pod władzą cesarską wszystkich chrześcijan wschodnich dla umocnienia się wobec poważnego zagrożenia zewnętrznego;