Ostatecznie zasady nowej gry zwanej auction bridge zostały po raz pierwszy opublikowane około roku 1908 przez Portland Club, a dwa lata później, ze zmianami, gra została także oficjalnie zaadaptowana w Stanach Zjednoczonych przez Whist Club of New York Ranni oficerowie amerykańscy grający w brydża podczas rekonwalescencji. Château de Villgénis, Palaiseau, Francja, wrzesień 1918|thumb Najważniejszymi zmianami w okszenie w stosunku do wcześniejszych wersji brydża było wprowadzenie nowego systemu zapisu, zawierającego punkty nad kreską za wpadki, których wysokość zależała od ewentualnego zgłoszenia kontry lub rekontry oraz wprowadzenie zapowiedzianej ilości lew – nie wystarczało już określenie jedynie koloru gry, należało także zadeklarować minimalną ilość lew do wzięcia. W pierwszej wersji gry starszeństwo kolorów różniło się od współczesnego – po najwyżej klasyfikowanym bez atu (BA) były to kolejno kiery, kara, trefle i piki. Za lewy przy grze bez atu lub w danym kolorze liczono odpowiednio 12, 10, 8, 4 i 2 punkty. Ponadto gracz na pierwszej ręce nie mógł spasować i musiał dać jakąś odzywkę (najniższą możliwą było 1 pik). Kolejność dozwolonych odzywek była inna niż we współczesnym brydżu, gdyż zależała od wartości zapisu za zadeklarowany kontrakt.