Projekt regulacyjny Bielska zakładał podział miasta na pięć stref zabudowy: Stare Miasto powinno zachować swój zabytkowy układ urbanistyczny i historyczną architekturę. Tym samym należy silnie ograniczyć lub całkowicie wyeliminować nowoczesną zabudowę na tym obszarze. Tereny pomiędzy dworcem kolejowym na północy, Schieshausstraße (dziś Słowackiego) na zachodzie, Gustaw-Josephy-Platz (dziś pl. Żwirki i Wigury) na południu i rzeką Białą na wschodzie oraz wzdłuż Josefstraße (dziś Sobieskiego) i Kaiserstraße (dziś Cieszyńska) winny mieć gęstą, zwartą zabudowę tworzoną przede wszystkim przez kamienice i budynki użyteczności publicznej. Strefę mieszaną, mieszkalno-przemysłową powinny tworzyć Żywieckie Przedmieście i obszar na północ od wewnętrznej obwodnicy Strefa ściśle przemysłowa powinna obejmować dzielnicę Leszczyny oraz północne przedmieścia położone wzdłuż linii kolejowych do Krakowa, Katowic i Cieszyna. Strefa willowa powinna być usytuowana na Górnym Przedmieściu, wyłączając Josef- i Kaiserstraße z najbliższą okolicą.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Plan regulacji urbanistycznej Bielska · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.