Konkurs rozstrzygnięto na korzyść szczecińskich architektów Wacława Furmańczyka i Witolda Jarzynki, którzy zaprojektowali 10-piętrowe bloki mieszkalne. W latach 1967–1972 przy Placu Rodła powstał galeriowiec Mozaika projektu R. Frydy-Karwowskiej, a w 1971 przy ulicy Wielkopolskiej wzniesiono punktowiec projektu T. Ostrowskiego. Powstawała także zabudowa o charakterze typowo usługowym, jak pawilon Cezasu (1967–1969, proj. M. Rąbek), kombinat Kaskada (1962) czy Hotel Neptun (1972–1984). Planowano wyburzenie zachowanych kwartałów kamienic i zastąpienie ich współczesnymi budynkami. Plan ostatecznie porzucono. Kamienice remontowano niekiedy bez odtwarzania detali zniszczonych w bombardowaniach lub powojennych pożarach: przykładami są kamienice Wilhelma Zimmermanna i Augusta Mintza.
Uchwałą nr 211 Rady Ministrów z dnia 14 października 1976 zlikwidowano podział administracyjny Szczecina na dzielnice i osiedla, skutkiem czego przestało istnieć osiedle Śródmieście.
Inwestycje komunikacyjne mały|Poszerzanie Alei Wyzwolenia, 1976