W 1952 przeniósł się do Stanów Zjednoczonych, gdzie objął stanowisko profesora chemii fizycznej i polimerów na Uniwersytecie Stanu Nowy Jork (SUNY), w College of Environmental Science and Forestry w Syracuse. Po paru latach działalności na tej uczelni, stworzył tam zespół naukowy, pracował intensywnie nad rozwojem technik polimeryzacji żyjącej, zgodnie z długofalowym programem zaproponowanym przez Szwarca w jego publikacji w Nature z 1956, która po raz pierwszy wprowadziła ten termin do obiegu. W 1964 otrzymał od SUNY tytuł Distingished Professor, a w 1967 założył na tej uczelni Centrum Badań Polimerów, którym kierował aż do przejścia na emeryturę w 1979. Po jego śmierci instytutowi, który założył nadano jego imię.

Jeszcze przed przejściem na emeryturę podjął współpracę z przemysłem. Był konsultantem projektów naukowych prowadzonych przez Union Carbide, Dow Corning, Dow Chemicals i 3M.