Mutacje powodujące zaburzenie odpowiedzi na auksyny wiążą się z wadami kształtu i długości włośników. Do czynników środowiskowych regulujących powstawanie włośników można zaliczyć stężenie jonów wapnia. Niskie stężenie tych kationów prowadzi do zahamowania procesu formowania się włośników. W ten sam sposób wpływa wysokie stężenie jonów glinu oraz jonów wodorowych w roztworze glebowym. Deficyt żelaza prowadzi do zahamowania wydłużania włośników, jednocześnie następuje zwiększenie ich liczby. Przy stężeniu fosforu w podłożu przekraczającym 100 μM u pomidora i szpinaku nie obserwowano wykształcania włośników lub ich liczba była znikoma. Przy stężeniach fosforu poniżej 10 μM włośniki wykształcały się w wyjątkowo dużych ilościach. Wzrost włośników jest też silnie hamowany przy wysokiej zawartości soli w glebie. Na glebach suchych dochodzi do zahamowania wzrostu korzenia przy jednoczesnej kompensacji powierzchni pobierania poprzez zwiększenie liczby włośników.