Z tego małżeństwa urodziło się troje dzieci: syn Otto Michael (1885-1927) oraz córki Margarete Dora Erna (1889-1943) i Ilse (1891-?).

Choć ani Staub, ani jego żona nie dożyli II wojny światowej, dotknęła ona boleśnie jego rodzinę. Córka Stauba, Margarete Dora (1889-1943) oraz jej mąż Ernst Neustadt (1879-1943), mieszkańcy Wrocławia, znaleźli się wśród ofiar Holocaustu. Ich los podzielili także zamieszkali w Bytomiu teściowie Stauba: Artur (1871-1942) i Amelia (1858-1943) Schindlerowie.

Publikacje Hermann Staub był autorem wielu publikacji, spośród których do najbardziej znanych i cenionych należą jego komentarze, m.in. do niemieckiego prawa handlowego (ADHGB) z 1893 roku oraz do niemieckiego prawa wekslowego z 1895 roku. Każde z tych dzieł, w niemczyźnie określanych popularnie „staubami” i do dziś uznawanych za fundamentalne, doczekało się kilkunastu wydań, przy czym za życia autora ukazało się 7 wydań pierwszej pracy oraz 4 wydania drugiej. Jego metoda – systematyczna analiza zamiast zwykłej kompilacji – stała się wzorcem dla nowoczesnych komentarzy do przepisów prawnych i wykorzystywana jest do dziś.