Stało się tak zapewne dlatego, że Staub mógł tam mieszkać u swych krewnych, małżeństwa Schindlerów, którzy zostali później jego teściami.

Po uzyskaniu matury, Staub studiował na uniwersytetach we Wrocławiu (1874-1876 i 1877) oraz w Lipsku (1876), finansując je w dużej części z pieniędzy zarabianych na udzielaniu korepetycji. W latach 1876–1877 kontynuował studia prawnicze na Królewskim Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie, zamieszkując wtenczas przy Köpnickerstraße 127.

W roku 1877 obronił pracę dyplomową nt. „Pretium Certum” i został pruskim referendarzem, rozpoczynając praktyczną część swej prawniczej edukacji w Sądzie Apelacyjnym w Raciborzu. W 1882 roku zdał egzamin na asesora sądowego i w tym samym roku otworzył w Berlinie swą własną praktykę adwokacką. Jego kancelaria zyskała wkrótce wielką renomę, on sam zaś znalazł się w gronie najznakomitszych i najbardziej znanych berlińskich prawników. W roku 1889 uzyskał tytuł Radcy Prawnego, a w 1900 został również notariuszem.

Rodzina W dniu 24 marca 1884 roku Staub poślubił w Bytomiu swą 22-letnią wówczas kuzynkę, Laurę Schindler, którą znał jeszcze z czasów gimnazjalnych.