Działalność paryskiego komitetu finansowana była przez Maurycego Zamoyskiego, Mikołaja Potockiego oraz z kredytów udzielonych przez rządy Anglii i Francji, które to miały być zwrócone, po odzyskaniu przez Polskę niepodległości.
Zadaniami KNP były: kierowanie i reprezentowanie polityki polskiej wobec państw Ententy kierownictwo sprawami politycznymi armii polskiej we Francji oraz moralna i materialna nad nią opieka opieka konsularna nad Polakami przebywającymi w państwach Ententy
KNP prowadził politykę zagraniczną odradzającego się państwa polskiego i organizował Armię Polską we Francji, która uznawała jego zwierzchnictwo. Był uznany przez rządy Francji (20 września), Wielkiej Brytanii (15 października), Włoch (30 października), USA (10 listopada 1917) za oficjalnego reprezentanta odradzającej się państwowo PolskiMieczysław Ryba, Komitet Narodowy Polski, [w:] „Encyklopedia Białych Plam“, t. 9, Radom 2002, s. 251.Wojciech Roszkowski, Najnowsza historia Polski 1914-1939, Warszawa 2011, s. 35.Janusz Pajewski, Historia powszechna 1871-1918, wyd. 8, Warszawa 1999, s. 433.. KNP posiadał swoich przedstawicieli przy rządach w Belgii, Włoszech (Konstanty Skirmuntt), Szwecji, Brazylii, Wielkiej Brytanii (Władysław Sobański), USA (Ignacy Jan Paderewski).