357 obierając sobie za siedzibę tymczasową hotel Saint-James przy rue Saint Honoré 211. Od października 1917 r. KNP mieściła się przy avenue Kléber 11 bis. Był w krajach Ententy na Zachodzie kontynuacją Komitetu Narodowego Polskiego, działającego w latach 1914–1917 w Warszawie i Piotrogrodzie. Główną rolę odgrywali w nim politycy związani z Narodową Demokracją oraz Stronnictwem Polityki Realnej. Jego autorytet uznawały reprezentacje polityczne na ziemiach polskich tworzone przez te siły polityczne jak: Międzypartyjne Koło Polityczne w Królestwie Polskim, Związek Międzypartyjny w Galicji i Komitet Międzypartyjny w Poznańskim, a także Rada Polska Zjednoczenia Międzypartyjnego w Rosji oraz większość środowisk polonijnych w USA i Kanadzie. Do Komitetu wchodzili początkowo Roman Dmowski (prezes), Ignacy Jan Paderewski, Erazm Piltz, Jan Emanuel Rozwadowski (sekretarz), Marian Seyda, Konstanty Skirmuntt, Władysław Sobański, Maurycy Zamoyski. Jego skład poszerzono później drogą kooptacji m.in. o Stanisława Kozickiego, Stanisława Grabskiego, Józefa Wielowieyskiego, Józefa Hallera.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Komitet Narodowy Polski (1917–1919) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.