Prowadzono próby z wystrzeliwaniem pocisków Hellfire z pojazdów HMMWV (Humvee), oraz Improved TOW Vehicle (ITV). Strzelanie testowe wykonywano również z samolotów C-130 Hercules. Szwecja i Norwegia używają pocisków AGM-114 Hellfire do obrony wybrzeża.
Odmiany pocisków AGM-114 thumb|300px|right|AGM-114M Hellfire II AGM-114A Hellfire – podstawowa wersja pocisku Hellfire przeznaczona do niszczenia czołgów i innych pojazdów opancerzonych. Zasięg pocisku 8000 m, naprowadzanie wiązka laserową. Głowica kumulacyjna przeciwpancerna typu HEAT o masie 8 kg. Masa całego pocisku – 45 kg. Długość całkowita 163 cm. AGM-114B/C Hellfire – unowocześniona odmiana podstawowej wersji pocisku wyposażona w silnik M120E1 generujący mniejszą ilość dymu i elektroniczne urządzenie uzbrajające lub zabezpieczające głowicę pocisku SAD (Safing/Arming Device) zwiększającą bezpieczeństwo. Masy i wymiary identyczne jak wersji podstawowej. AGM-114D/E Hellfire – planowana usprawniona wersja pocisku AGM-114B/C z cyfrowym autopilotem. Nigdy nie została zbudowana. AGM-114F Hellfire – wersja przejściowa pocisku o takim samym przeznaczeniu jak podstawowy Hellfire. Zasięg 7000 metrów, naprowadzanie wiązką laserową. Głowica kumulacyjna typu HEAT tandemowa o masie 9 kg.