1 eskadra liczyła 19 pilotów, latających na 18 samolotach Ar 66. Ponadto było 105 osób personelu naziemnego. 26 marca doszło do pierwszego wylotu bojowego. Bombardowano pozycje sowieckie w bliskiej styczności linii frontu. Szczególnie aktywnym okresem były dni od 12 do 22 maja, kiedy zrzucono ok. 1 tys. bomb. 28 maja Łotysze przenieśli się na lotnisko koło wsi Salaspils, ok. 50 km na południe od poprzedniej bazy. W maju w ośrodku szkoleniowym w Liepāja-Grobiņa został utworzony sztab NSG 12 na czele z niemieckim oficerem kpt. Rademacherem. 22 czerwca na front przybyła 2 eskadra (sformowana w maju), dołączając do pierwszej. Na jej czele stał kpt. Augusts Graudiņš. Liczyła ona 17 pilotów i 70 ludzi personelu naziemnego. 21 lipca obie eskadry zostały przebazowane na lotnisko w Gulbene, zaś 29 lipca pod Rygę. Próbowano też utworzyć 3 eskadrę, ale z powodu braku samolotów plan upadł. To samo było przyczyną nie przezbrojenia eskadr w samoloty szturmowe Junkers Ju 87D. 25 lipca miał miejsce 1000. wylot bojowy Łotyszy. Pod koniec lipca obie eskadry poniosły duże straty, np. podczas bombardowania 29 lipca z 16 samolotów powróciło jedynie 9. 11 sierpnia rozkazem dowództwa Luftwaffe NSG 12 stało się oficjalnie Łotewskim Legionem Lotniczym.