Problèmes d'histoire et d'économie, napisana wraz z Albertem Demangeonem w 1935) zwracał uwagę na symboliczny charakter bytów geograficznych, takich jak rzeki czy kontynenty, które odgrywały w dziejach role konstruktów łączących bądź dzielących społeczeństwa.
W 1929 wraz z Markiem Blochem utworzył czasopismo „Annales d'histoire économique et sociale”. Rolą periodyku miało być upowszechnienie szerokich, interdyscyplinarnych badań historycznych; Febvre i Bloch promowali wizję perspektywy historycznej rezygnującej z podziału na specjalizacje epokowe oraz silnie związanej z innymi naukami humanistycznymi i społecznymi.
W 1930 przeżył ciężki wypadek samochodowy. W 1933 został zatrudniony w Collège de France. Był współredaktorem zapoczątkowanej w latach 30. serii Encyclopédie française. Opublikował wiele prac w latach 30. i 40., w tym trzy książki w latach II wojny światowej. Spośród nich najbardziej znaną jest Le problème de l’incroyance au XVIe siècle: la Religion de Rabelais, na kartach której Febvre zaproponował między innymi nową interpretację Życia Gargantui i Pantagruela Rabelais'a oraz zbadał tak biografię autora jak i problematykę ateizmu w XVI stuleciu.