uroczystości rodzinne) bywa postrzegana przez nastolatków jako nudna; pojawia się tendencja do izolacji i spędzania czasu na marzeniach oraz refleksji nad problemami, w tym sferą seksualną; dojrzewająca młodzież może celowo ograniczać komunikację, zbywając pytania krótkimi odpowiedziami.
Podstawowym warunkiem prawidłowego rozwoju emocjonalnego w tym wieku jest uczestnictwo w życiu społecznym, dostosowane do poziomu dojrzałości jednostki. Kontakty społeczne i wpływ środowiska warunkują rozwój uczuć wyższych (społecznych, moralnych, estetycznych).
Zobacz też Psychologia rozwojowa Teoria przywiązania Inteligencja emocjonalna Dojrzałość emocjonalna Socjalizacja Stadia rozwoju psychospołecznego
Przypisy
Bibliografia Bokus Barbara, Nawiązywanie interakcji społecznych przez małe dziecko, Wrocław: Zakład Nar. im. Ossolińskich; Wydaw. PAN, 1984. Dziecko w rodzinie i w środowisku rówieśniczym: wybrane zagadnienia i źródła z pedagogiki społecznej, red. Jadwiga Izdebska, Białystok: Trans Humana Wydaw. Uniwersyteckie, 2003.