Architektura Gmach świątyni wzniesiono w stylu klasycystycznym obowiązującym w końcu XVIII wieku w monarchii pruskiejPastuszewski Stefan. Pierwsze świątynie ewangelickie. In. Kalendarz Bydgoski 1992.
Była to budowla salowa bez wieży, tynkowana, z wyniosłym dwuspadowym dachem przykrytym dachówką ceramiczną. Barokizujący fronton zawierał na poziomie korpusu trzy podziały okienne zwieńczone trójkątnym tympanonem. Nad nim wznosił się ozdobny szczyt. Oprócz wejścia czołowego były jeszcze dwa wejścia boczne zwieńczone trójkątnymi tympanonami. Każda ściana boczna mieściła sześć dużych okien okaz tyle samo mniejszych – okrągłych. Ściany boczne wieńczył tęgi gzyms. Wewnątrz salę świątyni obiegały drewniane empory łączące się z usytuowanym nad wejściem chórem z organami.
Zobacz też Kościół św. Andrzeja Boboli w Bydgoszczy Obiekty sakralne w Bydgoszczy Struktury wyznaniowe w Bydgoszczy Miejska hala targowa w Bydgoszczy
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Derenda Jerzy. Piękna stara Bydgoszcz – tom I z serii Bydgoszcz miasto na Kujawach. Praca zbiorowa. Towarzystwo Miłośników Miasta Bydgoszczy. Bydgoszcz 2006 Pastuszewski Stefan. Pierwsze świątynie ewangelickie. In. Kalendarz Bydgoski, 1992 Rogalski Bogumił. Architektura sakralna Bydgoszczy dawniej i dziś. In. Kronika Bydgoska, XII (1990). Bydgoszcz 1991
Fara ewangelicka Kategoria:Historia Bydgoszczy Kategoria:Dawne kościoły protestanckie w Bydgoszczy