w Waszyngtonie założono Progressive Education Association, którego założenia wyszczególniono następująco: edukacja powinna dawać możliwość swobodnego rozwoju dziecka, poprzez kształcenie należy stymulować indywidualne zainteresowania dziecka, nauczyciel powinien ukierunkowywać aktywność badawczą dziecka, ocena osiągnięć ucznia powinna uwzględniać jego postępy w rozwoju umysłowym, fizycznym, moralnym i społecznym, nauczyciel, szkoła i rodzice powinni razem współpracować, dążąc do postępów w rozwoju dziecka, w szkole powinno się testować innowacyjne techniki.
„Metoda projektów” Innowacyjny system kształcenia, stworzony przez Williama Kilpatricka (1871-1965), jest przykładem edukacji progresywistycznej. W. Kilpatrick był profesorem pedagogiki w Teachers College przy uniwersytecie w Columbii, eksperymentalistą, progresywistą, opracował metodykę nauczania. Według W. Kilpatricka cel łączy się z aktywnością, umożliwiając testowanie przewidywanych konsekwencji zamierzonego działania. Kilpatrick przyjmował liberalne podejście do systemu lekcyjnego, nie stosował stopni jako oceny wyników nauczania. Jego „metoda projektów”, znana także jako koncepcja „aktu celowego” stała się symbolem edukacji progresywistycznej.