W roku 32 BBY na Tatooine przypadkowo trafiła ówczesna królowa Naboo, Padmé Amidala, w asyście dwóch rycerzy Jedi: Qui-Gon Jinna i jego ucznia, Obi-Wana Kenobiego. Statek królowej był uszkodzony, w związku z czym Jedi musieli szukać do niego części. Przy okazji poznali małego Anakina, który widząc, iż przybysze nie mają jak wrócić do domu, zaproponował niezwykle ryzykowny plan – chciał wziąć udział w wyścigu ścigaczy, najniebezpieczniejszym sporcie w galaktyce. Chłopiec był jedyną istotą ludzką potrafiącą ścigać się w tych maszynach. Starszy Rycerz Jedi zauważył talenty Skywalkera i chciał zabrać go ze sobą. Qui-Gon założył się z Watto, że w zamian za wygraną uwolni on Anakina. Na nim zależało mu szczególnie, gdyż, badając próbkę jego krwi, odkrył, że ma on wyjątkowo duże stężenie midichlorianów w organizmie – większe nawet, niż Mistrz Yoda. Anakin po wielu wysiłkach po raz pierwszy i ostatni wygrał wyścig i został zabrany na Coruscant, gdzie Qui-Gon zamierzał przedstawić go Radzie Jedi i rozpocząć jego szkolenie, wierząc, że Anakin jest „wybrańcem”, który, wedle starożytnego proroctwa, ma przywrócić równowagę Mocy.