Po wybuchu wojny zgłosił się na ochotnika do Związku Strzeleckiego, a następnie do legionów. w związku z tym w oficjalnych dokumentach figuruje odtąd jako urodzony w 1893 r. (skąd indziej wiadomo ze miał 17 lat, jak poszedł na wojnę). Na froncie, w 1915 r., odniósł poważne rany i trafił do szpitala, następnie na rekonwalescencję do alpejskiej miejscowości Gleichenberg, po czym do Wiednia i Rabki. Dopiero w lutym 1916 r. wrócił do wojska. W Kozienicach w I Korpusie Uzupełniającym Legionów Polskich został rysownikiem batalionowym. Następnie trafił do 5 pułku piechoty V Korpusu w Pułtusku, a potem do Zegrza. Ze względów zdrowotnych w 1917 r. dostał przydział do mieszczącego się w Krakowie archiwum legionów. Korzystając z pobytu w Krakowie zaczął studia na Akademii Sztuk Pięknych. Przynajmniej w jakimś stopniu zawdzięczał to znajomości zawartej w 1915 r. na dworcu w Zakopanem. Wówczas przypadkowemu mężczyźnie pomógł nieść ciężką walizę. Potrzebującym pomocy okazał się profesor historii sztuki na UJ, hrabia Jerzy Mycielski. Profesor okazał się wielce użytecznym znajomym i wkrótce też stał się serdecznym przyjacielem. Pomagał artyście przy sprzedaży rzeźb, służył radą i pomocą materialną.